restaurants
Hieronder restaurants waar ik lekker gegeten heb.
Weet jij een restaurant waar je lekker Chinees kan eten, stuur me dan een
mailtje met adresgegevens van het restaurant naar mijn emailadres. Vanaf mei 2003 is de pagina uitgebreid met visitekaartjes van Chinese restaurants
buiten Nederland. Kom je dus tijdens je vakantie een leuk Chinees restaurant
tegen dan is je tip ook van harte welkom.
Na de restaurants welke bezocht zijn, kan je lezen welke de Elsevier in
april 2002 de beste Chinese restaurants in Nederland vond. Aansluitend
beginnen de recensies van restaurants.
Gelderland


Noord-Brabant

Noord-Holland
Tips van Monique en Marco



Utrecht

Zuid Holland







note: 26 augustus 2006. King's Garden is
onlangs gesloten. Binnenkort wordt op deze lokatie Kelly & Ping geopend.
Klik hier voor meer bijzonderheden over het
nieuwe restaurant.




Zuid-Limburg
België

Cyprus


Duitsland


Frankrijk


Griekenland


Spanje

Tsjechië

De favoriete Chinese restaurants volgens Elsevier: april 2002. Ik zelf heb geen van onderstaande restaurants nog uitgeprobeerd. Commentaar op onderstaande lijstje is van harte welkom: lisette_is_dreaming@hotmail.com
Amsterdam
Dynastie,
Regulierdwarsstraat 30,
Amsterdam,
020-6268400
Gerechten van 18 Euro tot 33,50 Euro
90 zitplaatsen
Nam Kee,
Zeedijk 111,
Amsterdam,
020-6243470
Gerechten van 10 Euro tot 15 Euro
60 plaatsen
Nam Tin,
Jodenbreestraat 11-13, Amsterdam,
020-4288508
Gerechten van 15 Euro tot 31 Euro
400 plaatsen
Oriental City,
Oudezijds Voorburgwal 177 , Amsterdam, 020-6268352,
Gerechten van 8,50 Euro tot 400 Euro
220 plaatsen
Yade City, Koninginneweg 212,
Amsterdam,
020-6621649
Gerechten van 6 Euro tot 20 Euro
80 plaatsen
Arnhem
Memories of Asia, Velperplein 16,
Arnhem,
026-4452652
Gerechten van 24 Euro tot 35 Euro
75 plaatsen
Den Haag
Fatkee,
Gedempte Gracht 23,
Den Haag,
070-3600742
Gerechten van 7 Euro tot 40 Euro
108 plaatsen
Eindhoven
Oriëntal Greenhouse,
Aalsterweg 281,
Eindhoven,
040-2930520
Gerechten van 30 Euro tot 70 Euro
60 plaatsen
Leeuwarden
Kota Radja,
Grote Schavernek 5-7,
Leeuwarden,
058-2133564
Gerechten van 10 Euro tot 35 Euro
120 plaatsen
Maastricht
Wen Chow,
Spoorweglaan 5,
Maastricht,
058-2133564
Gerechten van 6 Euro tot 18 Euro
60 plaatsen
Oosterbeek
Fong Chen,
Molenweg 1,
Oosterbeek,
026-3332039
Gerechten van 9,50 Euro tot 14 Euro
70 plaatsen
Overveen
Amazing Asia,
Zeeweg 3,
Overveen,
023-5256057
Gerechten van 6 Euro tot 25 Euro
90 plaatsen
Utrecht
Tai Soen,
Godebaldkwartier 275,
Utrecht,
030-231-8905
Gerechten van 8 Euro tot 20 Euro
100 plaatsen
Lekker 'dimsummen' bij
de Chinees
Door Elleke van Duin


Loungen? Uit! Een broodje gezond eten in een lunchroom? Saai! Voor een beetje
spectaculaire lunch ga je tegenwoordig naar de Chinees. En dan geen bami pangang
bestellen, maar een portie dim sum.
Gingen we vroeger op tussen de middag naar een hip etablissement om te loungen
met oesters en champagne, de recessie dwingt ons onze honger anders te stillen.
Nu staat er na het museum of de dierentuin een rondje Chinees op het programma.
In plaats van een grote berg foe yong hai of tjap tjoy kiezen we voor een serie
elegante dim sums. Dim betekent puntje, sum betekent hart. Lichte hapjes dus die
met hart en ziel door de kok vervaardigd zijn. Het zijn gestoomde of gefrituurde
deegpakjes gevuld met vlees of vis, gestoomde broodjes, garnalen- en
lotusballetjes en altijd een paar nagerechten. Ooit waren deze hapjes
uitsluitend bedoeld als kleine middagtussendoortjes voor de keizer, maar toen de
recepten buiten de paleismuren bekend raakten, viel de bevolking en masse voor
de smakelijke en lichtverteerbare Chinese tapasvariant.
Een eeuw geleden, toen Kwan Chow, een provincie in het zuiden van China in
handen van de Engelsen viel, kwam dim sum naar Europa. Bij dim sum hoort chum
cha, theedrinken. In Hong Kong begint men de dag om vijf uur 's morgens met een
krantje en Iyat chong leong kin, ofwel een kopje thee met twee soorten dim sum.
Meestal zijn dit een cah siew, een vleesbroodje en een siew mau, gestoomde
vlees- en garnalenbolletjes. Daarnaast is het binnen de Chinese gemeenschap al
jarenlang de goede gewoonte om op zondag tegen theetijd bij te kletsen onder het
eten van allerlei fraaiogende dim sums.
Ook in Nederland kan er tegenwoordig volop van worden genoten. Geen wonder: dim
sums zijn lekker, gezond (gestoomde gerechten behouden hun vitaminen beter dan
gefrituurde of gebakken hapjes) en niet duur (vanaf 2,75 euro heb je de ergste
honger al gestild).
Dim Sum restauranttips:
Dim Sum Court, Rokin 152, Zeedijk 109 en Korte Leidsedwarsstraat 139-141,
Amsterdam
Nam Tin, Jodenbreestraat 11, Amsterdam
Dim Daily, Rodezand 48, Rotterdam
Asian Glories Leeuwenstraat 15, Rotterdam
The Grand Palace, Schouwburgplein 54, Rotterdam
(Bron: Algemeen Dagblad)
--

Hoe eet je een ongepelde gekookte grote garnaal? Zonder kop, dat wel. Doe je dat
netjes met mes en vork of gewoon met je handen? De eerste methode is niet echt
gebruikelijk en vergt enige oefening om te voorkomen dat het beest naast je bord
belandt, de tweede levert vieze handen op. Maar het kan nog anders. Met stokjes.
Pak 'm voorzichtig op met de eetstokjes, stop de garnaal in je mond, kauw een
beetje links en rechts waardoor de schaal los laat, slik de garnaal door, spuug
de schaal weer naar buiten. Makkelijk? Dat niet, maar Chinese mensen doen dit
met dezelfde souplesse als een ander z'n boterham snijdt.
Eten in Chinatown levert altijd nieuwe ervaringen op. Vooral in de eethuisjes
waar de Chinese bevolking zelf op af komt. En die zijn er genoeg. De buurt van
het Kruisplein en omgeving is met zijn supermarkten, reisbureaus en restaurants
het Chinese epicentrum van Rotterdam. Zijn sommige adressen meer voor het
niet-Chinese publiek, in andere ben je als niet-Chinees zo ongeveer de enige
buitenstaander.
Oriënt behoort tot de laatste categorie. Vanaf de stoep zie je een hel
verlichte ruimte met grote ronde tafels waaraan hele families zitten te eten en
te lachen. Laat je niet weerhouden door de weinig uitnodigende (lege) kratten
bier en limonade in de gang en de half versleten vloerbedekking op de trap. We
krijgen een tafeltje boven in een even hel verlicht zaaltje. Aan de ronde tafels
kakelende families, die potten thee laten aanrukken. De inrichting is met veel
glim en spiegels heel Chinees. Op tafel een wit papieren kleedje. In het raam
een bamboeplant.
De gerechten worden met nummers aangegeven. Bespaar je de moeite om die namen
uit te spreken, noem gewoon het betreffende nummer. Doet het personeel ook. De
Chinezen hebben hun eigen kaart, zien we. Ook hun eigen gerechten, want die
schaal dampende mosselen op de andere tafels is op onze kaart niet terug te
vinden. Wel heel veel andere dingen. Orient is gespecialiseerd in dim sum en de
Kantonese keuken. Er is een handjevol menu's, van eend tot vegetarisch, maar je
kunt ook gewoon wat van de kaart prikken. Laten we beginnen met soep, daarna de
specialiteit dim sum en dan eend met Chinese groente en nasi goreng.
De Wan tan is een heel bekende soep in de Chinese keuken. In de heldere bouillon
drijven visbuideltjes. Prima start. De soep in het andere kommetje is gevuld met
champignons en reepjes biefstuk. Het eiwit maakt er een beetje onduidelijk
geheel van. Gaat. Maar de met garnalen gevulde paprika als dim sum is heerlijk.
Smullen moet je van al die kleine gestoomde en gebakken hapjes. De hors d'oeuvre
heeft vier verschillende, waaronder een mini-loempia. Daarnaast nemen we nog
pittige inktvisribbels.
Geen Chinese menukaart zonder (Peking)eend. Verwacht geen malse borst, hier
denken ze in het groot. Wie eend bestelt, krijgt een schaal vol ongefileerde
plakken en stukken buikspek. Kluif maar rustig met je stokjes, want alles van
het karkas zit er nog op en aan. Goed gerecht voor wie van vet houdt. In een
schaaltje apart ook nog eens het vette braadvocht. Onderin vinden we dan
eindelijk de roergebakken Chinese bladgroente. In een apart schaaltje wordt een
sobere dampende nasi goreng geserveerd.
Toetjes, daar doen ze bijna niet aan in de Chinese keuken. Hoogstens wat zoete
lekkernijen, fruit en ijs. Maar het enige zoete op de kaart, de kokospudding, is
uitverkocht. Wat rest is ijs en mango.
Het probleem in dit soort restaurants is de kaart en dan vooral de hoeveelheid
gerechten daarop. Het is beter om je te laten verrassen door de keuken. Kijk
maar naar de buren. Met het risico dat je die garnalen alsnog met stokjes te
lijf moet gaan. Maar dan hoor je er wel helemaal bij.
(Bron: Rotterdams Dagblad, door Roos & De Wit, 23-10-2003)
--
Nederlander omarmt de
Chinese wok
Het gaat goed met de Chinees. Nederlanders bezoeken het liefst een
Chinees/Indisch restaurant, zo bleek deze week uit het Nationale
Horecaonderzoek. Vorig jaar ging 82 procent van de Nederlandse bevolking
gemiddeld 12 keer per jaar bij de Chinees eten. Ze besteedden er gemiddeld 17,50
euro per persoon en waardeerden het bezoek met het rapportcijfer 8. Die
waardering lijkt de beloning voor de stap voorwaarts die de Chinese horeca in de
afgelopen jaren heeft gemaakt. Er zijn momenteel zo'n 2265 Chinese restaurants,
exclusief 175 Japanse, die ook voor 95 procent door Chinese restaurateurs worden
gerund.
Wat bijzonder goed aanslaat, is volgens L.P.Lin, sectormanager Chinees-Indische
bedrijven van Koninklijke Horeca Nederland, de introductie van de wok. Onder de
Chinese koks is volgens haar nog de nodige discussie of de wok wel thuishoort in
de Chinese haute cuisine. In de keuken van de Chinese keizer mochten de koks 'm
niet gebruiken. ,,Maar dit nieuwe fenomeen is omarmd door de Nederlanders. Het
past ook wel bij de Nederlandse uitgaansbeleving. Zelf ingrediënten uitzoeken
die zichtbaar voor het bezoek door de kok in de open keuken worden bereid,
vinden Nederlanders erg leuk,'' vertelt Lin.
Daarnaast is er volgens haar een goede toekomst voor het Chinese é la carte
restaurant. De eerste en tweede generatie ondernemers wordt nu afgelost door
hier geboren, goed opgeleide, perfect Nederlands sprekende restaurateurs. ,,Die
willen hun restaurant naar een hoger niveau tillen en tegelijkertijd terug naar
de Chinese roots. Met een andere presentatie en toch met behoud van de Chinese
keukencultuur.''
De specialiteitenrestaurants zijn nu veelal in de grote steden te vinden terwijl
op het platteland het traditionelere Chinees-Indische restaurant nog overheerst.
Lin: ,,Dan krijg je bijvoorbeeld een ondernemer uit het Noorden die zegt 'mijn
klanten willen gewoon babi pangang en fu yong hai'. Maar ook zij kunnen hun
klanten eens een keer met iets anders laten kennismaken met bijvoorbeeld een
gratis proeverij.Je mag als ondernemer niet blijven stilstaan, want stilstand is
achteruitgang.''De Chinees heeft zich ontwikkeld van 'pinda lekka' tot
volwaardig restaurant. De eerste Chinezen die vanaf 1911 als matroos naar
Nederland komen, worden al snel ontslagen door de rederijen. Ze proberen
vervolgens hun geld te verdienen met de verkoop van pindakoekjes. Ze roepen
daarbij 'pinda pinda, lekka lekka'. Met hun handeltje leggen ze al het fundament
voor de latere Chinese horeca, concludeert Boudewijn Roger Rijkschroeff in zijn
promotieonderzoek aan de Rijksuniversiteit Groningen over etnisch
ondernemerschap in 1998.
Na de Tweede Wereldoorlog groeit de Chinese horeca explosief, onder meer door de
komst van repatrianten uit voormalig Nederlands-Indië. Het is op dat moment
niet zo moeilijk om een restaurant te openen. Het startkapitaal is bescheiden en
de benodigde diploma's zijn evenmin een probleem. De Nederlanders, die eigenlijk
niet zo'n traditie hebben van uit eten gaan, ontdekken de lekkere en betaalbare
maaltijden van de Chinees. Maar de goedkope
maaltijden hebben een bittere bijsmaak. De koks en restauranthouders maken lange
dagen en verdienen weinig. Tegenover onderzoekers van het Instituut
Sociologisch-Economisch Onderzoek geven de horecaondernemers in 1999 toe dat ze
in het jaar daarvoor niet of nauwelijks winst hebben gemaakt. Ze kampen met
toegenomen concurrentie van pizzeria's, Griekse en Turkse restaurants en het
groeiende assortiment van kant-en-klaarmaaltijden. Bovenal beconcurreren ze elkaar,
want iedereen biedt dezelfde fu yong hai en bami goreng. De tweede generatie
Chinezen heeft geen zin om voor zich een hongerloontje kapot te werken, waardoor
de restauranthouders steeds meer moeite hebben om personeel te vinden.
Het roer moet om, concludeert ook de branche zelf. In december 2000 presenteert
de sector Chinees-Indische bedrijven van Koninklijke Horeca Nederland een
handboek waarmee de restauranthouders de kwaliteit en het rendement van hun
bedrijf kunnen verbeteren.
(Bron: Utrechts Nieuwsblad van 22-01-2004)
--
De Chinees moet
vernieuwen
Als Hollanders naar de Chinees gaan, bestellen ze altijd maar babi pangang, foe
yong hai of zoiets. Dat moet anders, vindt Horeca Nederland. De Chinees moet ons
eens iets níeuws aanbieden. En geen kikkerbilletjes meer!
,,In feite is het eten bij de Nederlandse Chinezen gewoon varkensvoer!'', zegt
John de Beer (50) beslist. Hij neemt net z'n bestelling bij het Rotterdamse
Chinees restaurant Nieuw Lin Fah in ontvangst. ,,Ik ben hier een trouwe klant,
dat wel ja. Kom hier al jaren; twee, drie keer per week. Omdat je niks beters
hebt in dit land. Maar ik heb het échte eten leren kennen toen ik als
evangelist in China was. Dat was pas lekker! Als ze die gerechten hier aan
zouden bieden zou ik ze zeker kopen. Maar dan moeten ze wel een schappelijke
prijs vragen.''
Laat dat nu precies de bedoeling zijn van Horeca Nederland. De Chinees-Indische
afdeling van die club roept zijn leden (dat zijn er 1100, de helft van alle
Chinese restaurants in ons land) namelijk op om hun menukaart eens te
vernieuwen. ,,Terug naar de roots'', zegt Li Ping Lin, sectormanager bij Horeca
Nederland. ,,Dus naar gerechten die écht uit China komen. Kijk, sinds de tweede
wereldoorlog hebben we in dit land Chinese restaurants, maar de gerechten die
zij sindsdien maken zijn eerder Indonesisch. Dat is jammer.''
De 20 meest verkochte gerechten van nu, wil Lin wel laten staan. Maar veel
restaurantjes hebben gerust 300 verschillende dingen op de kaart staan, terwijl
het gros nauwelijks wordt besteld. ,,De kikkerbilletjes bijvoorbeeld. Die eet
bijna niemand. Kun je dus best van de kaart halen'', zegt Lin.Waarom Lin juist
nu al die vernieuwing voorstelt? Wel, het gaat slecht met de traditionele
Chinees-Indische eettentjes. Hoe slecht wil ze niet zeggen. Wel dat de recessie
hoofdoorzaak nummer één is, natuurlijk. ,,En een paar jaar geleden hebben de
supers hun openingstijden verruimd. Sindsdien kopen mensen ook
kant-en-klaar-chinees in plaats van afhaalchinees.'' En tja, misschien hadden de
traditionele Chinezen ook wat eerder iets nieuws moeten proberen. Overigens gaat
het met de wokrestaurants juist erg goed, laat Lin weten.
Ook Nieuw Lin Fah in Rotterdam doet zo op het eerste oog geen slechte zaken.
Zelfs 's middags rond een uur of drie zitten er mensen te eten. Dit is een
restaurant dat je gerust 'traditioneel' mag noemen, met zijn reuzenaquarium en
ouderwetse inrichting. ,,Wij hebben wel degelijk échte Chinese gerechten op de
kaart hoor'', zegt Ming Cheng. ,,Maar vernieuwen? Nee, dat zullen we niet gauw
doen. Nou ja, daar zouden we heel goed over na moeten denken. Vooral de oude
mensen zijn erg gehecht aan de smaken van bijvoorbeeld Babi Pangang. Een nieuw
gerecht introduceren kost veel tijd en geld.''
Horeca Nederland heeft wat dat betreft nog wel een tip: ,,Geef mensen eens
gratis iets nieuws mee. Leg uit wat het is. Laat het ze proberen. Misschien
bestellen ze het daarna uit zichzelf'', zegt Lin. De nieuwe gerechten moeten
overigens nog wel min of meer worden geproefd en gekozen. Daarvoor vertrekt
binnenkort een Nederlandse delegatie oostwaarts. ,,Gaan we bijvoorbeeld ook
wijnen proberen'', zegt Alex Chang, die meegaat. ,,Want die mis je nu ook nog
steeds in Chinese restaurants.''
Seh Yang, voorzitter van de Vereniging van gediplomeerde Chinese Chef Koks, is
het daar roerend mee eens. ,,Nederlanders eten al vijftig jaar foe yong hai en
tjap tjoi. Maar de originele Chinese gerechten zijn veel lekkerder.''
(Bron: Algemeen Dagblad, door Richard Clevers, 23-03-2004)
--
Groot tekort aan
Chinese meesterkoks
Horeca Nederland luidde vorig jaar al de noodklok over het tekort aan 4000
vakbekwame (meester)koks bij de Chinese restaurants. Menig restaurant heeft
daarom zijn deuren al moeten sluiten of onderdelen moeten afstoten. Alle
pogingen om personeel te krijgen mislukken.
Onder Nederlandse koks bestaat nauwelijks belangstelling, bovendien stelt de
5000 jaar oude Chinese keuken bijzondere eisen aan de koks. Steeds meer Chinese
koks in loondienst willen voor zichzelf beginnen, kinderen van
restauranteigenaren zijn huiverig om in het vak te stappen, mede vanwege de
werkdruk en matige financiële vooruitzichten.
(Bron: De Twentsche Courant Tubantia, 22-07-2006)
--
Kelly & Ping in voormalige King’s Garden
In voormalig Chinees restaurant King’s Garden op de hoek
West Kruiskade/Westersingel opent over enkele maanden een groot nieuw
horeca-etablissement. Deze zaak, Kelly & Ping, wordt volgens de Rotterdamse
initiatiefnemer Michael Hu (33) een ’Asian fusion restaurant met lounge en bar’
en biedt plaats aan circa 250 gasten. De ondernemer verwacht ’ergens in
november’ de deuren te openen.
King’s Garden, een restaurant met daarbij een hotel, sloot enige weken geleden
tamelijk onverwacht de deuren. Inmiddels is het oude interieur verwijderd en kan
spoedig begonnen worden met de herinrichting. Hu: „Het interieur laat zich
omschrijven als ’Shanghai uit de jaren twintig, dertig dat mixt met het moderne
westen.’’
Toverwoord voor Kelly & Ping is ’mysterieus’. „Die omschrijving geldt voor het
interieur, maar ook voor het eten. We serveren een fusion van allerlei
Aziatische keukens. Niet alleen de bekende als Chinees en Japans, maar ook de
voor Nederlanders mysterieuze keukens van Maleisië, Vietnam en Laos.’’
Het restaurant annex lounge/bar bevat een entresol. Op dat verheven stukje wil
Hu iets maken voor vips. „Noem het maar een skybox. De gasten die daar eten,
kunnen meer besloten zitten en krijgen meer service.’’ Over het voormalige
hotel-gedeelte op de bovengelegen etages van het hoekpand zijn de
toekomstplannen nog niet zo vastomlijnd.
Kelly & Ping is niet de enige horecagelegenheid in de stad waar Hu mee bezig is.
Over twee tot drie weken verwacht hij op de Wilhelminapier Japans restaurant Ono
te openen. Ook Xie!, een ’clubachtig restaurant’, moet op die plaats over drie
tot vier maanden gaan draaien.
(Bron: Algemeen Dagblad, 24-08-2006)
--